Hayat ne kadar güzel değil mi, haydi ekran başına çocuklar, zart
Converse giymek Rayban takmak ne karizmatik değil mi, zurt.
Çalışma teknikleri, dershaneler, profesörlerin görüşleri, cart
Nagihan ablanın perdeleri, futbol ve Kurtlar Vadisi, curt.
Aman Allah’ım leon farlar, çelik jantlar, jikle, buji, nitro falan
Köşeli bir yalan öss göss böss filan.
Biraz demokrasi, nişasta, laiklik ve bir gol getirir milleti aşka
Alayı yalan dolan bunların hepsi kolpa trişka…
Güzel bir gündü. Sabah saatlerinde evden çıktım. Binanın uzun merdivenlerinde biraz durup ayakkabılarımı bağlamak istemiştim. Merdivende 5-6 yaşlarında küçük bir çocuk oturmaktaydı. Ayakkabılarımı bağlamak için eğildiğimde omuzlarıma uzanan uzun saçlarım hafif öne döküldü ve çocuk kafasını kaldırıp bana baktı, göz göze geldik.
Çocuk çok şaşırmış bir vaziyette, heyecanla ve bir buluş yapmış gibi gözleri parıl parıl bir halde şöyle dedi: “aaaa! Kız adaaam!”
Dumur oldum. Renkler karıştı. Dünyam kaydı. Kendimi birkaç saniye toparlayamadım. 
Kalemime yakıştı adın
Bir nun yada vav kadar narin
Adımın yanına yakıştı
Parmak izlerinde yankılanan sesim
Bir yakarıştı.
Seni giydim üstüme
Hayat soğuk sesin sıcak
Bir kucak ferahlık diye
Unuttum ıhlamuru seni sevdim
Şifa niyetine.
Kalbime yakıştı sızın
Kar vardı, demek kıştı
Ter bastı ansızın dağın eteklerine
Yırtıldı gülmeyen çehresi
Tablo diye astım seni gözlerime.
Dudağına yakıştı adım
Ölüm bir adım hayat bir karıştı
Gülüşün bulaştı bir kelebeğin renklerine
Olaya El Atan’a hamd olsun
Sakladı seni avuç içlerimde…
Bir Zamanlar Çin’de adlı Jeet Lee’nin oynadığı film bu marş eşliğinde başlar. Daha başlarken kaptırırsınız kendinizi. Bu marşın birkaç farklı versiyonu daha vardır. Güzeldir… Buyurun, dinleyin:
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
