Gişe Rekoru
Gemi su alıyor kaptan
Kaptan nefes alıyor gemi
Toprağa batıyoruz yavaşça
Giyin ölüm yeleklerinizi.
Filikalar iniyor çukura
Üstüne fatiha ve biraz toprak
Hanımlar çarşıda vitrinlere tapıyor
Degaje kefen beğeniyor sırıtarak.
Ekranın karşısında otobüs beklenir
Bu Zincirlikuyu bu Karacaahmet
Sıraya geçip bilet alıyoruz:
Bu mezar gişe rekoru kırmış Nedamet!
Utangaç çocuklar gibi sessiz
Smokinsiz bir törendir ölüm
Ceset kadar kimsesiz.
(Bu şiirim Ölçü Dergisinde yayınlanmış. Henüz görmedik ama Sami öyle dedi.)
12 Nisan 2008 16:01
Kalemine sağlık awaRa…
Yavaş yavaş açılıyorum desene =)
13 Nisan 2008 14:36
” Öncelikle ölenlere yol verin ” bana sıra gelirse ben kimseye vermem öncelik filen.
13 Nisan 2008 15:50
Ölümü bu kadar isteyen bir insan daha görmedim ben.Hayırlısı hakkında…
13 Nisan 2008 17:47
Hayat beni daha fazla kirletmeden gitmeliyim.
13 Nisan 2008 18:42
Masum değiliz hiç birimiz…
14 Haziran 2008 17:47
ben de uzun yaşamak istemeyenlerdenim.malum yanlışlar doğruları götürüyo.yaşadıkça da yanlışlar çoğalıyo.iyisi mi daha fazla kirlenmeden gidelim ebediyete.Allah,cümlemizin taksiratını affetsin.amin.