Kayıp zamanda kaybolan yolcuydum
Sokakta kalan noktalama işaretlerini
Koydum yerine
Kendimi koyacak bir yer bulamadım
Sığamadım gözlerine.
Bulur beni
Herkesten uzaklarda
Keşişler bile kıskanır kimsesizliğimi
Nimet bilip, sakladığım dolapta
Bu yüzden aramadım seni
Nokta.
(Sulltan appama ithaf olunur…)
Gözlerimiz birbirini arıyordu
Film sarıyordu başa
Umutlanıyordu herkes
Belki kavuşuruz diye biz
Sonra film kopuyordu
Gülüyorduk
Bak diyorduk yine kavuşamadı ellerimiz
Neyse deyip geçiyorduk
Sana mutluluk; bana kum, bar, acı
Aşk biriktiriyordum
Olmuştum kumbaracı…
Kardeşim evde benim bilgisayarımdan msn’ine bağlanmış, bilgisayarda kayıtlı bir şarkıyı aramaktadır. Ben ise başka bir yerde olduğum halde aramızda msn’de küçük bir konuşma geçer:
Abdurrahim:
Abdurrahim:
dı dı dı dıı dıddı
Abdurrahim:
dj
Abdurrahim:
o müziklerde nerde
Hani bir klasör var ya
Ben:
Bıdı bıdı bıdı, işte orada
(konuşma metni birebir kopyalanmıştır ve Abdurrahim 11 yaşındadır.)
Çalgıcıların çalgıları,
Sokaktaki çocuk sesleri,
Kuşların kanat çırpışları,
Tomurcukların doğum sesleri,
Karıncaların toprağa basışları,
Bulutların nefesleri,
Fırçanın tuvale dokunuşları,
Tırtılların inlemeleri,
Sessiz harflerin okunuşları,
Dilsizlerin kelimeleri,
Susar her şey
Susarım ve dinlerim
Elif-lam-mim.
Evlerin pencerelerine,
Kitapların kapaklarına,
Kuşların kafeslerine,
İnsafsız tanklara,
Basılmış tetiklere,
Koşan çocuğun alnına,
Bütün çiçeklere,
Kelebeklerin kanatlarına,
Skorun hanesine,
Ucun bucağına,
Göz bebeğime bile,
Seni yazmak isterdim
Elif-lam-mim.
Sussak ya da bağırsak
Ne fark eder ki
Ölmeye iyi gelirmiş sarımsak
Yaşamayı denemek, gülmeyi denemek
Hep hasıraltı edilen ölüm
Söylesene ne demek.
Diye, anons ediyor giden ne varsa
Bir mezar taşını seyrediyor
Film seyreder gibi dünya.
Toprak örtüyor üstünü
Varisler bölüşüyor
Ne hepsini götürebiliyoruz
Ne de bir bölümünü.
Odur sadece paylaşılmayan
Her gün öldürdüğü halde
Ancak ölümdür alışılmayan.
