Öylesine
Gözlerimiz birbirini arıyordu
Film sarıyordu başa
Umutlanıyordu herkes
Belki kavuşuruz diye biz
Sonra film kopuyordu
Gülüyorduk
Bak diyorduk yine kavuşamadı ellerimiz
Neyse deyip geçiyorduk
Sana mutluluk; bana kum, bar, acı
Aşk biriktiriyordum
Olmuştum kumbaracı…
22 Eylül 2007 09:22
desene SNde BNm gibi yakında kendi bankanı açarsın çoğalan kumbaralarınla…. ama SNa tavsiyem bozuklukları atma kumbarana olur mu; bazen okadar ağırlaşıyor ki gün gelip de yerinden kımıldatamıyorsun , kaldıramıyorsun …
biliyorum bozuk paranın şıngırtısı kulağa hoş gelir, ama çoğaldıkça ağırlaşır..
oysa yıllanmış kağıtlar nekadar aşınmış olsa da hep değeri ayrıdır onun,sanki olgunluğun asaleti çökmüştür üzerine.. tıpkı güngören insan gibi..
hemmm insan da aşınmaz mı ki, yıllanmış kağıt paralar gibi…?!!
SN BNi dinle awara;bozuklukları atma kumbarana………………….