Pembe bulutlardan ilham alıp ufuklara doğru yol alırken deli yelken
Azgın dalgaların kıvrımlarında adını tespih tespih çekiyorum
Tutsak ediyorum cümleleri, susarak aşkında yüzerken
Köpüklerden inciler diziyor, mercanlardan takılar seçiyorum
Bir kıpırtı var derinde, savrulan saçların rüzgara uzanıp uyuyor
Yankılanıyor martıların sesi, damlarlardan sana tokalar örerken
Uzaklarda umutlar bir görünüp bir kayboluyor
Yol uzadıkça uzuyor, pusulamda sen, bitkin gözlerle seni ararken
Ateşten zerreler düşüyor, ıslanıyor ve yanıyor kalbimin güvertesi
Aşk damlıyor kıpırtısında gözlerinin, yanaklarından güller düşerken
Ulaşılmaz kılıyor bakışların, pembe sokaklarında kaybediyorum kendimi
Alev alıp tutuşan gökteki kızıllık sen, gündüz akşamına kavuşurken…
(Kuzuluk)
Traktörler modifiyeli olsa da
Kedilerin bandrolü yok buralarda
Yok ışıkları caddelerin
Böcekler öter, akşamlar serin
Fiyat yazmaz üstünde çiçeklerin
Sis kaplar dağları uzaklarda
Çelik çomak oynanır sokaklarda
Neşesi yerindedir böceklerin
Pembe yanaklı kızlar elleri narin
Kafasında jöle bulunmaz kimsenin
Koyunlar bekleme yapsa da
Park cezası yoktur dağlarda
Yoktur ayarı sesin
Derdi olmaz giyilenin, kisvenin
Sanat ararsan, içindedir bahçenin
Kuşlar şarkı söyler dallarda
Bereket yüklü bulutlarda
Elma şekeri tutan çamurlu ellerin
Sizlere selamı var
Çocukların, çiçeklerin ve böceklerin…
(Kuzuluk)
Kirpiklerinin her kıpırdayışında hissettiğin sesi hissettim
Sen susarsan bir gün benimde kesilir nefesim
Açıldıkça ambarı kelimelerin, yırtıcı, vahşi ve derin
Daralır buğulu gözlerinden müştak kafesim
Dönüp yüzünü aya seyre dalınca ellerinde kendi ellerin
Başımı kaldırıp bakamam sessizlik benim kederim
Geceleri bana ağıtlar yakmak senin, aşka aşık olmak benim
Aşka aşık olana aşık olmak da yine senin kaderin.
Bu sana lal olduğum, sessiz kaldığımdır
Cümlelerim saklı, yazılmış olan zaptımdan kurtulandır.
