10 Ekim 2006'dan itibaren.. Hikayelerim, denemelerim, şiirlerim, grafiklerim, düşündüklerim ve gördüklerim... Abdullah Kibritçi

Özledim

Küçük patiklerimi özledim…
Sonra kumbaramı özledim…
Mahallemizin dar sokaklarında bisiklet sürmeyi,
çamurlar içinde maç edebilmeyi…
Çatapatın kokusunu özledim en çok,
bide uçurtmamı,
sonra yaz akşamlarında karpuz yemeyi.
Oyuncaklarımı özledim,
uzaktan kumandalı arabamı.

Sonra silgi kokusunu özledim,
bide iki tarafı açık kalemlerimi.
Siyah tahtayı, tebeşir tozlarını…
Beyaz yakalığımı ve meybuz yemeyi,
sonra saklambaç oynamayı özledim.
Köpeğimi özledim ve ardından koşan haşere çocukları.
Ağlamak istediğim zaman ağlayabilmeyi,
karanlıktan korkmayı özledim.

Sonra geceleri özledim, uykusuz geçen…
Ormanın kokusunu, dalgaların sesini,
kuşların şarkılarını özledim.
Sabahlara kadar süren muhabbetleri,
bir ikindi sonrasında gezmeyi.
Saçlarımı taramayı özledim,
hep gülecek bir şeyler bulabilmeyi.

Yorumlar (6) -> “Özledim”

  1. ..jade..
    08 Ağustos 2007 17:40
    1

    Bu şiir özlediğimiz bir cok şeyi barındırıyor bünyesinde (kimsenin yorum yapmamıs olması tuhafıma gitti.)…İyiki yasamısım cocuklugumu doyasıya dedirtti bana bu şiir..Selam ve Dua ile..

  2. merve
    15 Eylül 2007 11:58
    2

    Slm.çok güzel bir şiir olmuş.okuyunca geçen yıllarım geldi aklıma.hayat hep özlemlerle dolu yaşayamıyoruzki doyasıya..

  3. Recep
    11 Ekim 2007 22:52
    3

    Güzel bir şiir bende askerde yazmıştım özledim şiiri umarım beğenirsiniz

    ÖZLEDİM

    Özledim ne varsa, hayata dair
    Yaşamak denilen şeyi özledim.

    Boşa geçen zaman için sevinmemeyi
    Günlerin geçmemesini istemeyi özledim.

    Yürümeyi özgürce, marş söylemeden
    Sırada beklemeden yemek yemeyi,
    Nöbet tutmadan sabahlamayı,
    Kendi kendime uyanmayı özledim.

    Sayılmayı özledim, adam yerine konup.
    Ve sayılmamayı her gün içtimalarda.
    Ve de saymamayı; yürüyüş kararları
    Günleri şafak diye saymamayı özledim.

    Ziyaretcin var, mektubun geldi.
    Denirken bende anılmayı özledim.

    Sevinçliyken gülmeyi, gülerken sevinmeyi
    Acı acı tebessüm etmemeyi özledim.

    Gel denmeden gitmeyi,
    Sus denmeden konuşmayı,
    Özgürlüğü özledim.

    Renkleri özledim, gökkuşağını
    Yeşile çalmayan tonu özledim.

    Bütün bu özlemler aslında hep boş.
    Ben memleketi, ailemi, onu özledim
    Sevdiklerimi özlemeden, yaşamayı özledim.

    Mayıs - 2003

  4. ışıl
    09 Aralık 2007 19:15
    4

    valla bu site cog güselmiş ben daha önce neden görmedim yeni yaşınız kutlu olsun.cog güsel şeyler var…..

  5. peyami
    17 Ağustos 2008 10:48
    5

    qerçekten çok güzel bi site emeğinize sağlıK…..::….::

  6. asya
    27 Eylül 2008 11:56
    6

    bende özlüyorum..ne zaman özlesem çocuk tarafımı hemen devreye sokuyorum..çünkü hep yedekte bekliyor..ne zaman bu dünya bana büyük gelse,başedemesem ..bende dalga geçiyorum onunla

YORUM YAZ

Bu Yazıyı Paylaşın
Kapat
E-posta ile paylaş