10 Ekim 2006'dan itibaren.. Hikayelerim, denemelerim, şiirlerim, grafiklerim, düşündüklerim ve gördüklerim... Abdullah Kibritçi

Avare!

Boşluğun var hissettiğim sadece
Kaçırdığım durakta olmalıydın
Bulamadım kendimi sen gidince
Ne zaman geldiğini bile bilmiyorum
Gidince anladım varlığını
Yokluğunda farkına vardım
Neleri sen sandığımı

İpucu bırakmalıydın giderken
Arar bulurdum belki
Bir kelime bile yeterdi
Sadece ucuz bir kelime
Bilirim uzun cümlelerin olmazdı
Ve bilirlerdi her harfimi her satırımı
Senden ilham aldığımı

Şimdi boş sokaklarda
Gece karanlıklarında bulurum belki
Diye, avare gezerim şehirleri
Satırlarında ararım, gecelerde
Şehir ışıklarının ve akşamların
Harekelediği caddelerde

Karşı kıyının ışıkları
Ardın sıra gelen beyaz kuşlar gibi
Adımladıkça sokakları
Sensiz ıssız kokan şehirleri
Aklım çekip gidiyor bedenimden
Ruhum içiyor nehirleri
Ancak ölmek geliyor elimden…

www.KorpeKalemler.com da yayınlanmıştır..

Yorumlar (4) -> “Avare!”

  1. SULLTAN
    05 Mart 2007 04:52
    1

    Hani hep yaşlıların oturduğu bir sokak vardı..
    Sizin sokağın iki sokak altında..
    Pencereleri yarı açık, panjurlu..
    Kız Kulesi, Harem en güzel oradan görülürdü
    Eve dönüşlerde, “bir bakalım geceye öyle git” derdin…
    Bıraksaydın tek başıma bulamazdım yolumu, bilirdin
    Gülerdin halime..
    Tutardın ellerimden..
    Değmezdi sanki yere adımlarımız
    Gece yarılarına az kala..
    Kaldırımlarında sessizce yürürdük..
    Beklenirdik..
    Camların arkasında geçmişe uzanan narin bakışlar sezer,
    görmemiş gibi yapardık..
    Durur denize karşı,
    gecenin, yıldızların, İstanbul’un üstümüze yağmasını izlerdik..
    Sen aya bakardın..
    Ben “Ay”a bakardım…
    Savrulurdu saçların..
    Savrulurdum..
    “Tüm suç rüzgarındı”…
    Gitmesen derdin..
    Gitmeliydim…

    Şimdi giden sen oldun..
    Ne gece kaldı ne de üzerimize yağan yıldızlar
    Cam arkalarında bekleşen bakışlar da kayboldu..
    Üstelik bir bakış daha eklendi onlara
    geçmişe hasretle uzanan..
    Söndü ışıklar, panjurlar indi..
    Dolaştım şehrin tüm sokaklarını,
    Bulamadım..
    İnan bana bulamam..
    Yok ellerimden tutan …

    Döner misin dönmez misin bilinmez..
    Kaybettim kendimi şehrin sokaklarında.
    Bir sen bulursun beni..

  2. Büşra Kara
    08 Mart 2007 14:34
    2

    süper olmuş zaten körpe kalemlere de yorumumu yazdım..herseferinde kendini biraz daha aşıyorsun:)

  3. mesut
    22 Temmuz 2007 15:07
    3

    sen niye açılmıyorsun

  4. yaren
    22 Eylül 2007 12:46
    4

    Ben de o gidince farkına vardım.Onu bende yokluğun de buldum aynı şehirde olup onu görememek içimi hergüm daha fazla acıttı.İlginç olan onun bana verdiği acıyı da seviyordum.Ama gelmediği hergün beni biraz daha olgulaştırdı.Şimdi üstad Necip Fazıl’ın dediği gibi GEÇTİ İSTEMEM GELMENİ,YOKLUĞUNDA BULDUM SENİ;BIRAK VEHMİMDE GÖLGENİ,GELME ARTIK NEYE YARAR.İstemiyorum gelmesini çünkü ben onu o yokken daha çok sevdim.GELME ARTIK YAR GELSEN NEYE YARAR!..

YORUM YAZ

Bu Yazıyı Paylaşın
Kapat
E-posta ile paylaş