YARIŞMA KOŞULLARI
1. Yarışma herkese açıktır.
2. Yarışmaya katılacak şiirlerin konusu Çanakkale Şehitleri veya Şehitler
olacaktır.
3. Yarışmaya katılacak şiirlerin daha önce hiçbir yerde yayınlanmamış ve
ödül almamış olması gerekmektedir.
4. Bir şair en fazla 2 (iki) adet şiir ile katılabilir.
5. Şiirlerde tarz sınırlaması yoktur.
6. Başvurular internet üzerinden yapılacaktır.
7. Son başvuru tarihi: 28 Şubat 2007′dır.
8. Yarışma sonuçları 17 MART 2007 tarihinde Kartal Hasan Ali Yücel Kültür
Merkezi’nde düzenlenecek olan Çanakkale Şehitlerini Anma Gecesi’nde ilan
edilecektir.

[ OKUMAYA DEVAM ET ]

Bir hikaye anlatayım sana..

Adem ile Havva’dan yana..

Allah Teala meleklerine insanı yaratacağını söyleyince, melekler acımasız bir varlık mı yaratacaksın demişlerdi de O ben bilirim siz bilmezsiniz demişti. Ve yarattı Âdem’i topraktan, ruhundan can verdi… amade kıldı cenneti, her şeyi vardı…ama yalnızdı, bir şeyi eksikti, hem tamdı hem eksikti…ne olduğunu bilmiyordu, ama Rab bilirdi…ona kendinden olan varlık gerekti..ondan olacaktı ve onu tamamlayacaktı.. Âdem’dendi, Havva’ydı latifti, güzeldi, cennetti… ve cennet artık ikisinindi, ikisi ikisinindi… Sadece bir ağaç vardı, dokunulmazdı… Dokunulmaması gerekendi, yasaktı… Etrafta ise kol gezen karanlıklar… aldandı ikisi de bir anlık bir hevesle, sonra başları ellerinde bin pişman.. Rab küsmüştü onlara, olmazına dokunmuşlardı…cennet dardı onlara artık gitmeleri gerekti ve yeryüzü.. Adem bir tarafta, Havva bir tarafta… Oysa Havva Âdem’dendi, Âdem Havva’dan, ayrı kalsalar yaşayamazlardı… Bu onların cezasıydı, yeryüzünü dolaşacak birbirlerini bulacaklardı… Bulacaklardı, kaybedeceklerdi, ta ki birbirlerini bulana kadar… Aramak sonsuza dek sürse de… Bulamazlarsa hep eksik kalacaktı bir yanları…

[ OKUMAYA DEVAM ET ]

Rutin gezmelerim, İstanbul’un cadde ve sokaklarını kapsıyor. Ve bu gezmeler genellikle akşam sonrası zamanlarda oluyor. Yeni şeyler görmek, başka yerlerden geçmek ve sonra yürümek birçok insan için olmasa bile benim için zevkli.

Dikkatimi çekenler; vitrinler, yeni açılan nargile kafeler, farklı tasarıma sahip tabelalar, yaşlı insanlar, metroda/otobüste kitap okuyan adamlar, pek nadir de olsa ailecek gezmeye çıkmış insanlar.

Yine öyle günlerden biri…
Akşam saatlerinde gezmek için evden çıkıyorum. Az bir zaman sonra bulunduğum ilçenin büyük bir kısmının elektrikleri kesiliyor. Ve insanların çoluk çocuk yavaş yavaş sokaklara döküldüklerini fark ediyorum.
Bu sokakların ve benim pek alışık olmadığım bir durum, şaşırıyorum.

Yazının devamını okumak için tıklayın..

1. Titreşim: Konuşmadan önce titretmek, konuşmanın herhangi bir yerinde gereksiz titretmek, denemek için titretmek çok yanlıştır ve aptalcadır.

2. Sesli görüşme: Sesli görüşme olayını maksadının dışına çıkarak, ses denemeleri, şarkı söylemek ya da böğürmek gibi şeyler yanlıştır.

3. Similey: Zıplayan “ok” yazıları, el sallayan aptal kız karakteri, hareket eden göz, renkleri değişen “slm” yazıları gibi okunabilirliği etkilenen, standart simileylerin dışında simileyler kullanmak ve bunlardan hoşlanmak aynı şekilde yanlıştır, tiksinti vericidir ve bunları yapanların zekasından şüphe edilmelidir.

4. Avatar: “Ne bakıyon lan” yazısı gibi, “Beni google da arasan bulamazsın” gibi, “Şahsın karizmatik pozları yüzünden birçok kişi kalp krizi geçirdiğinden resim koyması yasaklanmıştır” gibi sevimsiz, bir o kadar da çocukça avatarlar kullanmak denyoluktur, embesilliktir, yanlıştır.

5. Görünen isim (görüntü adı): Genel görünen ileti bölümüne “Haydar, olm bittin sen” gibi, “Bugün Bakırköy’ün altını üstüne geçirdik, değil mi? Elif, Ayşe, Hande” gibi kimseyi ilgilendirmeyen iletiler yazmak densizlik; Live Plus’ın görüntü adını bold ve renkli yapma özelliğini kullanarak (plus kullanmayanları dikkate almadan) şekil yapmaya çalışmak acemiliktir.

Ayrıca görünen isimde similey kullanmak gereksiz, anlamsız karakterlerle yazmak gayet anlamsızdır, yapılmamalıdır.

6. Yazı: Cümleyi tamamlamaksızın kelime kelime yazmayı alışkanlık haline getirmek, yazı rengini devamlı değiştirmek dengesizliktir. Ayrıca selam vermeden konuşmaya başlamak ayıptır.