Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Nurdan çehrendeki bu nikap da ne
Güneşlere taç giydiren ışıkken
Hep hicranla bunca yıl bunca sene
Geçmiş gidiyor baharlar beklerken.
Ey mukaddes kitap ey ezeli nur
Ey iklimi ziya etrafı huzur
Son demde bir kere daha ne olur
Geliver ışık karanlığı boğarken.
Bahar olmasa da sonbahar olsun
Cihanlar bütün avazınla dolsun
Yeniden namın her yanda duyulsun
Şu fani hayatlarımız biterken.
(Şiir: Fethullah Gülen, Yorum: Yeni Çağ)
Bu sayfadan siyaset, polemik ve ideolojik cümleler etmedim şimdiye kadar. Alemin Renkleri’nin kendine özgü bir gidişatı var, kendi gündemi var. Ancak irtica.wordpress.com un dikkat çekmesi ile gezdiğim bir forumda okuduklarım beni çileden çıkarttı. Forumda düşünmesi caiz olmayan birkaç embesilin düşünce çalışmaları ve “bakın bende konuşabiliyorum” tarzında cümle denemeleri var. Forumda milletimize küfür eden sevgili (!) Embesillerin yazılarına buradan ulaşabilirsiniz. Şunu okumanız tavsiyemdir ayrıca ve şunu.. Özgünlüğünün dışına çıktığımız için ben ve sitem takipçilerinden özür diler..
Yeni video sitesi www.videoalemi.net yayın hayatına başladı. Sitede her kategoriden video bulmak mümkün, örnek olarak: Komik, ilginç, dini, spor, siyasi, aktüel, güncel, şarkı, türkü vs. Sitenin kurulumu ve teması ile ilgili düzenlemeleri ben, host ve domain işlerini ise şu anda isminin gizli (!) tutulmasını isteyen bir tasarım şirketi üstlendi. (: Sitenin sahibi ve yetkilisi klip.wordpress.com ekibidir.. İyi seyirler..
Ama hayatın tutamaçları yok ki diyorum kendi kendime. Bir bakkala bunu nasıl anlatmalı?
Hayat, kremalı bir bisküvi gibidir, bazen kremanın içinde gibi rahat hissedersin kendini, bazen de kremayla birbirine tutturulan yer ve gök arasında sıkışmış gibi. Bazen sıcakkanlı olasın gelir, fırından yeni çıkmış gibi; bazen de dermanın yoktur, akşama dolapta kalmış yaşlı ve bayat ekmek gibi.
Yazının tamamını okumak için tıklayın..
Ben: Faruk, sana bir soru sorabilir miyim?
(Faruk, dört-beş yaşlarında)
Faruk: Tamam, soy.
Ben: Yumurtayı kim yumurtlar?
(Faruk biraz düşünür)
Faruk: Tavuk yumutlay.
(Amacım Faruk’u çıldırtmaktır)
Ben: Peki patatesi hangi inek yumurtlar Faruk bey?
Faruk: Eee.. Hmm.. Üff yaaa..
(Faruk sinir küpü olmuştur)
-Bir hafta sonra-
Ben: Faruk, sana bir soru sorabilir miyim?
(Faruk sinirli sinirli bakar)
Faruk: Hayıy soyma..
