Feride’nin zan varlığı (alıntı)

Zannetmiyorum Ferideeeeee…. Depoda bir sürü köle var… Feride kölelere çikolata topları yapar. Bir gün uyuyamadı Feride. Depoya indi. Ev sahipleri Feride’yi sevmez. Ev sahipleri mutfak dolaplarının eskimesini istemez. Ev sahipleri kiracı olarak hep ayak uçlarıyla yürüyen balerinleri sever ama feride dans bilmez. Feride kafasını duvara çarpar “YAŞASIN KAFA SESİM VAR BENİM” anlamaz ev sahibi feridenin pazardan elinde balık poşetleriyle dönmesini istemez. Zaten Feride kuru boya tablosunda böcek anteni düzelten kız. Zaten kuru kız Feride. Feride’ye balık sevdirilmez. Bir gün uyuyamadı Feride. Depoya indi. Kalbi çatladı içinden zan çıktı. Zanlar köle oldu. Dizildi Feride’nin çatlak kalbinden çıkan köle zanlar. Ukala zanlar. Kambur şarkılı zanlar. İkide bir zanlar. Feride şaşkın zanlar çıkıyor Feride’den. Feride’nin zanı çalıyor. Feride kapıya bakıyor. Kapı zan çalıyor zan zan zan. Apartmanda genizleri topuzlu burunları tıkalı saçlarının arkasından konuşan insanlar var. Hepsi depoya indi. Apartman sesi: Vayy feride bu kadar zan beslenmez ki…

Feride: Bunlar size karşı beslediğim zanlar ama hepsini çikolata toplarıyla besliyorum hüsnü zan derler buna.. Apartman sesi: Şunlara bakın hepsi ne kadar zayıf ığğ sünger benizliler. Feride: Fazla ileri gitme bayım çünkü ben size benzeyen zanlar besliyorum… Apartman sesi: Kat 1 hah kat 2 hah Feride: Vadilerin deposu olmaz. Gecesi pasaklı değil iyilerin. Koruyun beni sizden koruyun beni sizden. Apartman sesi: Ben size dedim bu kız yarı yarıya dedim. Ben size dedim bu kız balık ruhlu ağlamaklı dedim ben size dedim… Feride: Ben sizin dediğinizim. Apartman sesi: Çıkar bunları buradan sersem kız. Feride: Ey içilmemiş tütün kafalılar sizi bir vadiye hapsedecek olanın melekleri çizilmiş kalp camlarınızı silerken ben zanları iyi beslerken belanızı aramaktaki ısrarınız neden? Feride sinirlendi. Feride sinirlendi. Feride iyi zanları öldürdü. Hepsinde bir kan telaşı var. Apartmanda bir zan kaçağı kokusu. Kokudan hepsi zehirlendi. Feride’nin zan maskesi var. Aman ne de isabetli…

(Esra Elönü)