Sorma
Bir kor, bir ateş oturdu ki gönlüme sorma.
Aklımda kalanlar, gecenin rengi
ve güneş batmadan evvelki zamanlar.
Şimdi ben bir çemberin ortasında,
onca insanla yapayalnız, sensiz..
Şimdi ben, ruhumda pranga,
duyguları kelepçeli bir halde
ve hala utanıyor ağlamaktan.
Bir hüzün çökmüş ki;
anlaşılmaz ve anlatılmaz.
Öyle bir girdabın ortasındayım ki;
konuşmaktan ve anlamaktan aciz..
26 Nisan 2007 07:17
güzelmiş (: